Even voorstellen: D2 Zijn MaCo

Even voorstellen: Wie zijn D2 Zijn MaCo?

D2 Zijn MaCo
© D2 Zijn MaCo -Corina

Wie zijn wij? Wij zijn Corina en Maurice, partners in creativiteit en de naamgevers van D2 Zijn MaCo.
Wij zullen ons hier voorstellen.

Even voorstellen:
Mijn naam is Corina.
Gebouwd en opgeleverd in het jaar 1982, in de Brabantse stad Breda.
Creativiteit zit in de genen; mijn moeder maakte vroeger poppen, breide prachtige truien (ook al zat daar soms een kriebeltrui bij ) en weet ook goed raad met (haak)naald, garen, draad en naaimachine.
In eerste instantie was het niet zo vanzelfsprekend dat ik ging (leren) handwerken. In mijn vroege kleuterjaren werd er nl. een achterstand in de motoriek geconstateerd.
Nu zit het wel in mijn aard dat ik soms wat moeite heb met te accepteren dat ik niet alles zelf kan. Maar ik kreeg een punnikpoppetje (heb hem nog steeds), en leerde punniken, op mijn eigenwijze wijze.
Dat was tevens het begin voor mijn creatieve avontuur.
In mijn tienerjaren kwam ik in aanraking met de breinaalden, en heb ik leren breien. Ook dat ging met vallen en opstaan (hoe houd ik 2 van die lange “stokken” vast ?!? / 10 steken werden er 20 etc. ), maar dat lukte uiteindelijk ook.

In 2004 kwam ik in de Ziektewet terecht, in 2005 in Nijmegen, om vervolgens in 2006 volledig arbeidsongeschikt verklaard te worden aldaar.
Als tijdsbesteding, maar vooral als uitlaatklep kwam ik in 2007 in aanraking met het maken van kralensieraden. Dit vond en vind ik nog steeds erg leuk om te doen.
Mijn interesse voor fotografie kreeg ook steeds meer vorm, ik vind het fascinerend hoe je met een beeld kan spreken, zonder daarbij echt te praten met woorden.
U zult mijn interesse voor fotografie ook vaak terugzien, aangezien de foto’s (van de creaties) vaak van mijn hand zullen zijn.
In 2009 kreeg ik te horen dat ik een evenwichtsstoornis (mijn rechterevenwichtsorgaan werkt niet) en instabiele enkels had, of zoals ik het zelf wel eens met een knipoog noem: evenwichtsgestoord en een paar kromme poten.
Voor die laatste heb ik orthopedische schoenen aangemeten gekregen; altijd een feestje als ik eens in de 18 maanden weer een nieuwe kleur voor mijn schoenen mag uitzoeken. Zo zijn mijn schoenen altijd uniek en kleurrijk, net als ik .
Tevens maakte ik dat jaar kennis met de haaknaald, ook dat ging, en (gaat soms nog) met vallen en opstaan. Maar ook dat lukte, en daarmee kon ik weer een nieuwe hobby aan mijn lijstje toevoegen.
In 2012 kwam er een nieuwe liefde in mijn leven, naast al die creativiteit en oog voor detail ( ja het kan ).
Naast al die creatieve hobbies, kleurrijke creaties, loopt hij aan mijn zij (samen met deze bezigheden) als een rode draad door mijn leven. Hij woonde toen in Deventer en zijn naam is Maurice. Hij zal zich hieronder even voorstellen.

Voorstellen : Maurice van ©D2 Zijn MaCo
Voorstellen : Maurice van ©D2 Zijn MaCo

Maurice, ja, dat ben ik dus! Ook ik doe hier graag mijn verhaal. Ik ben als unieke creatie in Brabant geboren, een mix van Randstad en Tukkerland. Gemaakt in 1979, geboren in 1980. Ik heb niet echt creativiteit meegekregen vanuit huis, het verstandelijke overheerste nog wel eens. Dat lag ook aan mijzelf. Ik heb lang gedacht, dat ik twee linker handen had gekregen. Een soort van productiefoutje, zogezegd. Ik heb nog speciaal onderwijs gevolgd vanwege mijn moeizame (ik haat de term “zwakke”) fijne motoriek. Na twee jaar kon ik weer terug naar de basisschool; de middelbare school en het HBO volgden. In 2004 eindigde mijn schoolcarrière. Alles bleef gericht op het verstand, ik dacht er nooit aan iets met mijn handen te gaan doen. Hoewel, ik had stiekem wel een wens. Ik droomde ervan (zwem)kleding te ontwerpen, maar ik heb nooit aangedurfd deze wens uit de spreken. Ik wilde wel, maar dacht het niet te kunnen. In plaats daarvan had ik een mini-museum in zwemshorts. Wat u zegt, een slap aftreksel!

En toen kwamen daar, hand in hand, de creativiteit en de liefde (in één persoon verenigd) mijn “intellectuele” leventje binnenstappen. Zoals Corina eerder al vertelde, had zij de creativiteit al eerder in haar leven leren kennen. En ik werd er mee besmet, op een doordeweekse dag in 2012 werd ik een mannelijke Crea-Bea. Ik weet nog de avond dat Corina aan het punniken was, ik zat zelf in de krant gedoken (ha, ha, zwemkleding-grap). Ik vroeg wat ze aan het doen was, ik durfde het zelf niet te proberen. Met Corina’s steun uiteindelijk wel. Eerst houterig, mopperend, gespannen, later steeds natuurlijker, meer ontspannen en met steeds meer plezier.
En nu geniet ik ervan om samen creatief bezig te zijn, samen met de vrouw waar ik van houd. Lekker op de bank, in het mooie Friese land met zijn bijzondere charme. Daar word ik rustig van, daarmee kan ik dingen op een rijtje zetten, mijn hoofd leegmaken.
U kunt D2 Zijn MaCo ook volgen via Twitter , Instagram Corina of Instagram Maurice